Cumartesi sabah erkenden eşimi İzmir'e uğurladım, o varıncaya kadar biraz oyalandım, nette takıldım, güzel yeğenime pileli bir etek diktim. Kemeri tam istediğim gibi olmadı. Ben de parçaları topladım, annemlere gittim. Zaten gece de orada kalacaktım.
Evde babamın sanayi tipi bir makinası var, grayder gibi; kalın kumaş, kot, kadife Allah ne verdiyse bana mısın demez diker. Eteğin kemeriyle ilgili annemin de benim de farklı fikirlerimiz vardı. Babam nasıl istersek dikebileceğini söyleyip aradan sıyrıldı. Biz annemle epey cebelleştik. Sonunda annemin dediği oldu. Laf aramızda ne varsa eski toprakta var:)
Gülce'nin bel ölçüsünü bir türlü alamadık. Biri öğretmen, biri harita yüksek mühendisi olan anne babası, cetvel bulamadılar ve bir türlü kızçenin belini ölçüp söyleyemediler:) Bizim kemerle ilgili savaşımız da bu yüzden çıktı. Göz kararı diktiğim önde ve arkada 5'er pile yaptığım etek, bele tam otursun diye, kalın lastik takmak zorunda kaldım. İşte bu lastiği, pileler yüzünden kat kat olan bele dikmek fikir aşamasında çok çatışmamıza sebep oldu. Babam akıllı adam, iki kadının arasına girilmeyeceğini biliyor, sustu, oturdu, bizi bekledi. Ama ben babam kadar akıllı değilim annemin her zaman haklı olduğunu illa ki savaşarak anlamam gerekiyordu. Anladım ve hakkını teslim ediyorum.
- Canım annem babam, siz çok yaşayın, e mi?
- Canım kardeşlerim evinize bir mezura alın koyun, eserli ablanızın ne zaman kimin boyunu ölçtüreceği belli olmuyor, e mi?
- Canım Gülcem, sen de güle güle giy, e mi?
NOT: Kumaştan dolayı belli olmayacağı için görüntülemedim; pilelerin iç kısımlarını 0,5 mm kenardan, belinden etek ucuna kadar boylu boyunca diktim. Böylece ütüsü kolay oluyor. Size de tavsiye ederim. Eteğin işi bitti ama bir de kombin düşünüyorum, hafta sonuna kadar bluzunu alıp yetiştirebilirsem onu da yapacağım.
