Bugün akraba günümüz vardı. Kadriye Abla çeşit çeşit ikramlarıyla ağırladı hepimizi. Alttaki bahtaniye de onun eseri. Bu aralar elinde pek iş görmüyoruz ama ha bire bebek yeleği, hırkası, elbisesi örerdi. Çok hatırşinas bir insandır, çevresi geniştir, herkese bol bol hediyeler götürür, yeni doğan bebeği olanlara da kendi ördüklerinden bir parça muhakkak hediye eder.
Kendinden desen veren iplerin ilk çıktığı sene, her zaman yaptığı gibi ipçiye uğramış, hangisini alacağına karar veremeyince hepsinden almış, eve gelmiş. Satıcının söylediği iplik sayısına göre başlayıp upuzun şeritler ördü durdu, rengarenk. Ne ördüğünü soranlara "bilmiyorum, öyle örüyorum, bahtaniye falan olur herhalde" diye cevap verdi. İpler bitince de uzunlamasına birleştirmiş. Ördüklerinden irili ufaklı 3 tane bahtaniye çıkmış. Bunu da günde annem sırtına aldı, sıcacık örttü.
Aslında Kadriye Abla'nın çok zevkli, irili ufaklı, sevimli, esprili, bir sürü objesi var evinde. O kadar ki, temizliğe gelen kadınların gözü korkmasın diye, kendisi bu objeleri toplayıp temizliyormuş bir gün önceden. Bu ev, tarzıyla bir dekorasyon dergisine renk katacak cinsten, yaşandığı çok belli, sergilik çok şeyi olan ama müze gibi olmayan sevimli bir ev. Üstelik tüm eşyayı da kendi elleriyle toplayıp düzenledi, uzun yıllar içinde. Hepsini güle güle kullansın.
Son olarak da şık sunumlu kahvesinden bir görüntü:
